وقتی در سپیده دم روز هایم تو را دیدم ودر انتهای شب تو بودی که روبه روی چشمانم بودی دلم را در گرو دلت قرار دادم وحالا سال هاست که با خیالت صبح را آغاز و شب را تمام میکنم.                                   من میمانم من تنها میمانم من با خیالت میمانم بدون لمس چشمانت وتو برو    توبدون من برو بدون لمس عشقم بدون درک تنهایی ام بدون خداحافظی....                                                                             عشق واقعی سال هاست که مرده من تورا دوست دارم ولی وقتی تو هیچ احساسی درکلامت با من نیست وقتی چشمانت بی دلیل در چشمانم نگاه میکنند وقتی تورا ز دل مرا نمیدانی من چه امیدی داشته باشم        تو برو وپیدا کن کسی را که با دیدنش چشمانت تر شوند وته دلت ندایی فریاد بر آورد توپیدا کردی نیمه ی گمشده ات را.تو او را به جای تمام روزهایی که من در انتظارت بودم دوست بدار به اندازه ی اشک هایی که در پشت حصار تنگ دوست داشتن ریختم دوست بدار ومن باز در قفس پر از تنهایی خویش خواهم ماند وخاطرات روزهای دیدنت را مثل همیشه به یاد می آورم و دوباره با خیالت زندگی خواهم کرد.                     روزی که مرگ بر بالینم آمد به استقبالش میروم واورا در آغوش میگیرم تا او مرا ببرد ودیگر شاهد دلتنگی های دل تنگم نباشم وتو تا ابد بمان و زندگی کن ودوست بدار کسی را که دوستت ندارد!!!                       

           اگر در چشمانت زل نمیزنم رازی است که با نگاه فاش میشود